جنگ که شروع شد، مادرها دیگر فقط چشم‌انتظار نبودند؛ باید صدای آژیر را می‌شنیدند، جای خالی مرد خانه را سر سفره می‌دیدند و بچه‌ها را هم آرام می‌کردند. پشت هر سنگر، خانه‌ای بود که زنی در آن بی‌صدا می‌جنگید تا خانه‌اش را سرپا نگه‌دارد.